เต้าเฉิง ( ย่าติง ) ความงามดุจดั่งภาพวาด สะกดจนลืมกระพริบตา

0

       เมื่อคุณเดินเข้ามาสู่เมืองเต้าเฉิง ความสวยงามข้างทางดุจดั่งภาพวาด สะกดจนผู้คนลืมกระพริบตา. มนต์สะกดของความเป็นทิเบต. ความลึกลับแห่ง  “เซียงปาลา ” ทั้งหมดนี้ได้ทำให้การมาท่องเที่ยวที่เต้าเฉิงย่าติง

        เต้าเฉิง เป็นสถานที่ที่มีชื่อเสียงขึ้นมาเพราะคำว่า “ เซียงเก๋อหลี่ลา ” ( แชงกรีล่า – 香格里拉 ) ซึ่ง สถานที่แห่งนี้เป็นสมาชิกลำดับที่ 24 ของสถานที่ในการจัดหมวดคนและสิ่งมีชีวิตของโลก. เมื่อคุณเดินเข้ามาสู่เมืองเต้าเฉิง ความสวยงามข้างทางดุจดั่งภาพวาด สะกดจนผู้คนลืมกระพริบตา. มนต์สะกดของความเป็นทิเบต. ความลึกลับแห่ง “เซียงปาลา”(香巴拉). ความชุ่มชื่นของธารน้ำแร่ตามธรรมชาติ. ความเข้มแข็งของต้นไม้สกุลวงศ์สนุ่น. ทั้งหมดนี้ได้ทำให้การมาท่องเที่ยวที่ เต้าเฉิง ( ย่าติง )

           ย่าติง ตั้งอยู่ในมณฑลเสฉวน ทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศจีนตอนบน ดินแดนแห่งนี้ถูกโอบล้อมไปด้วยภูเขาสูง บนเนื้อพื้นที่กว่า 570,000 ตารางกิโลเมตร โดยมีพื้นที่ราบอยู่ราว 30 % เท่านั้น ส่วนสภาพอากาศพื้นที่ส่วนใหญ่จะมีความชื้นในอากาศสูง สภาพอากาศจึงค่อนข้างครึ้มไม่ค่อยมีแสงแดด โดยในรอบสัปดาห์จะมีแสงแดดหรือเห็นพระอาทิตย์เพียงไม่กี่วัน แต่จะมีหมอกปกคลุมเป็นปกติ จนได้รับฉายาว่า “เมืองในหมอก” หรือ “หมาเห่าพระอาทิตย์” และได้รับการกล่าวขานว่า เพราะสภาพอากาศเป็นเช่นนี้ ผู้หญิงในมณฑลเสฉวนมีผิวสวยที่สุดในประเทศจีน จะยกเว้นก็แต่ ในย่าติงเท่านั้น ที่มีอากาศค่อนไปทางหนาวเย็น

        ชาวภูเขาส่วนใหญ่จะเป็นคนเชื้อสายธิเบต ดังนั้นนั้นด้วยเหตุนี้จึงทำให้หลายเมืองในเสฉวน เป็นเขตปกครองตนเองชาวธิเบต เพราะเพียงแค่เข้าสู่อาณาเขตของภูเขา ก็ได้กลิ่นไอของชนชาวธิเบตได้ไม่ยากเย็น แต่ก็ใช่ว่าคนเชื้อสายธิเบตจะเป็นชาวเขาทั้งหมดของเสฉวนก็หาไม่ เพราะยังมีคนเชื้อสายชาวยี่ เมี้ยว หุยและเซี่ยง อยู่กระจัดกระจายกันออกไป อีกทั้ง ทุ่งหญ้า ฝูงปศุสัตว์ กระโจมคนเลี้ยงสัตว์ในทุ่งหญ้า วัดลามะ บ้านทิเบตรูปทรงเหมือนป้อมปราการและ ฯลฯ คนจีนที่แท้จริง มักจะอยู่ในตัวเมืองใหญ่ ออกไปนอกเขตเมืองต่าง ๆ ก็ล้วนแต่เห็นผู้คนเชื้อสายทิเบต ที่ฟังแล้วน่าสนุกยิ่งกว่านั้นก็คือ แม้กระทั่งบางเมืองในเขตปกครองตนเองชาวทิเบต ในมณฑลเสฉวนนั้น อย่าว่าแต่ภาษาอื่นเลยที่จะสื่อสารกันไม่ได้ แม้แต่ภาษาจีนกลางก็ยังสื่อสารกันไม่ได้ ยกเว้นภาษาทิเบต ..!

       คนไทยอาจจะเคยคุ้นหูกับคำว่า ” ซัมบาลา  ”  จากชื่อภาพยนตร์เรื่องหนึ่ง แต่จริง ๆ แล้ว คำนี้มาจากคำว่า “เซียงปาลา ” ในภาษาทิเบตจะแปลว่า บ้านเก่า อันหมายถึง สถานที่ต้องกลับไปก่อนลาจากโลกมนุษย์เพื่อค้นหาความสงบและตัดขาดจากโลกภายนอก หรือแดนสวรรค์ อะไรประมาณนั้น และที่ เต้าเฉิง ( ย่าติง ) แห่งนี้ ก็ ถือได้ว่าเป็น ” บ้านเก่า ” แห่งสุดท้ายของชาวทิเบต นั่นเอง 

           เต้าเฉิงย่าติง ที่แท้จริงแล้วก็คือ เซียงเก๋อหลี่ลา หรือแชงกรีล่า นั่นเอง แต่แชงกรีล่า ที่คนรู้จักและไปเที่ยวกันทุกวันนี้ จริง ๆ แล้ว อยู่เพียงแค่ตอนกลางเท่านัั้น สาเหตุส่วนหนึ่งก็เพราะในอดีตการคมนาคมยังไม่สะดวกเท่าใดนัก จึงทำให้การเดินทางไปที่ เต้าเฉิง ( ย่าติง ) นั้นลำบากมาก และอีกสาเหตุหนึ่งก็เพื่อเป็นการส่งการท่องเที่ยว จึงมีการประชาสัมพันธ์ให้ดินแดนภาคกลางนั้น มีความอุดมสมบูรณ์และสวยงามกว่า ย่าติง นั่นเอง


-3คำว่า “ซีหม่าลาหย่า”(喜马拉雅) ซึ่งอ่านเป็นภาษาไทยว่า หิมาลัย. ชื่อภูเขาศักดิ์สิทธิ์ของชาวทิเบตจะชอบนำคำศักดิ์สิทธิ์ไปตั้งชื่อ มีความหมายว่า ความสุขนั้นอยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลจากตัวเรา (ก็อยู่ในหัวใจของเรานั่นเอง)

Share.

Leave A Reply